piše: Slobodan Vasković
 |
| Dodik i Veljko Vukelić (sa Dodikove lijeve strane) |
Veljko Vukelić, kum Milorada Dodika, koji je gotovo dvije decenije djelovao iz duboke sjene, učestvovao je u brojnim prevarama, u kojima je Republika Srpska teško oštećena za desetine miliona KM.
Vukelić sa Dodikom funkcioniše još iz vremena njegovog prvog mandata (1998.-2001.) godina, a dugo su zajedno radili preko Dragana Čičića, tajkuna kojeg je stvorio Borislav Mikelić.
Čičić je vlasnik firme “Zmijanjeplast”, preko koje je oteto od RS cca 30 miliona maraka i to u periodu 1998.-2007. godina. (vidi dodatak)
U tim poslovima bio je i Veljko Vukelić, koji je, zajedno, sa Dodikom, Mikelićem i Čičićem tokom rata švercovao naftu i cigarete.
Izdaja
Vukelić je, da podsjetim, krajem 1991. godine izdao Srbe u Zapadnoj Slavoniji, kada ih je ostavio na cjedilu nakon napada Hrvatske vojske u akcijama “Orkan”. Tada je poginulo 516 lica srpske nacionalnosti, a 615 ih je ranjeno. Veljko Vukelić je tada bio u komandi 12 Slavonske brigade i nakon napada HV-a, među prvima je pobjegao i ostavio i vojsku i narod na cjedilu.
Čičićeva firma “Zmijanjeplast” je u stečaju, a propale su i druge fantomske firme preko kojih su Dodik, Čičić i Veljko Vukelić izvukli milione KM.
Veljko Vukelić, osoba vrlo jakih ubilačkih nagona, sklona nasilju i prijetnjama, u poslednje vrijeme pokušava da se nametne Srđanu Miloviću, Izvršnom direktoru RiTE Gacko, kako bi se “ugradio” i u poslove na tamošnjem rudniku.
Vargas u problemima - ne plaća obaveze
Vukelić preko Čičića ne radi već duži niz godina, ali zato djeluje preko Nedeljka Vargasa Eleka, sa kojim je, takođe, atakovao na budžet RS.
U smao dva posla, Veljko Vukelić i Elek su zaradili nezakonito gotovo 20 miliona KM.
Uprkos enormnoj pljački, Elekova firma “Nedomeks” je u teškim gubicima, opterećena kreditima od 28 miliona KM.
Elek još uvijek nije isplatio građevince koji su radili na njegovim projektima (što ih je finansirala Vlada RS) izgradnje studentskih domova na Palama i zgrade vlade u Istočnom Novom Sarajevu.
Elek širi lažne vijesti o novim poslovnim poduhvatima u mesnoj industriji, vrijednim pet miliona KM, iako je veliko pitanje ko će njegovoj propaloj firmi dati kredit?!
Elek ima odlične odnose i sa pojedinim visokim funkcionerima SDS-a iz istočnog dijela RS, posebno sa Darkom Babaljem i Miodragom Kovačevićem, bivšim načelnikom Pala.
Skupština opštine Pale je čak 2015. godine proglasila Eleka počasnim građaninom, što je zapanjujuće, jer je vladala većina SDS-a, a Vargas je i tada, kao i sada, bio desna ruka Dodika i Veljka Vukelića za sarajevsko-romanijsku regiju.
Bijeljinska koalicija iz automobila
Vukelić je 2008. godine, o čemu sam već pisao, učestvovao u kriminalnoj prevari sa paljanskim hotelom “Panorama”, u kojem je RS oštećena za pet miliona KM.
Vukelić i Elek su Mići Mićiću sklopili skupštinsku većinu u Bijeljini i to po nalogu Milorada Dodika.
Dodik je naredio da tamošnji DNS i radikali podrže Mićića.
Samo na radikalima, Vukelić je, u ovoj političkoj transakciji, inkasirao 100.000 evra.
Dogovor o koaliciji u Bijeljini postignut je u Elekovom automobilu, a direktni pregovarači bili su Vargas Elek i Mićić.
Mićić ima zadatak da uzdrmava vrh SDS-a, kako bi stvorio uslove za rušenje sadašnjeg čelnika, a potom i formiranje velike koalicije.
Srbija istražuje Vukelićeve poslove
Istražni organi Srbije već nekoliko mjeseci intenzivno istražuju poslove Veljka Vukelića, jer postoje brojne informacije da je učestvovao u pranju novca, švercu visokoakciznih roba, ali i nezakonitim poslovima protiv aktuelne vlasti u Beogradu.
Vukelić živi u Inđiji, odakle rukovodi svim nelegalnim poslovima, kojih je veliki broj i o kojima ću detaljno pistai i u narednom periodu.
Vukelić je učestvovao u niz akcija usmjerenih protiv srpskog premijera Aleksandra Vučića, a svoje kapacitete, kao i tajkune poput Eleka, stavljao je, na svakim izborima, u službu Vučićevih političkih protivnika.
Vukelić je potpisniku ovih redova u nekoliko navrata prijetio likvidacijom. (nastaviće se)
Portal "Žurnal" krajem 2011. godine objavio je iscrpan dosje o poslovnoj biografiji Milorada Dodika u kojem je naveden najveći broj njegovih poslova, veze sa tajkunima, firmama, te načini na koje je sve dolazio do novca. Dosje prenosimo uz dozvolu redakcije "Žurnala".
Krediti za najdraže Zmijanjce
“Hypo banka” je, da podsjetimo, kupila “Kristal banku”, a sa njom i milionske Čičićeve dugove. Nakon akcije Poreske uprave, Čičić je tužio RS i tražio “nadoknadu materijalne štete i izgubljene dobiti” od 44 miliona KM, jer mu Poreska uprava, navodno, nije odobrila reprogram dugova.
Čičić je RS 2002. godine tužio i po drugom osnovu: tražio je od nekadašnjeg Ministarstva odbrane RS da mu isplati 4 miliona maraka za mesne konzerve koje je, kako je tvrdio, isporučio vojsci. Nadležni u Ministarstvu odbrane proveli su istragu i utvrdili da Čičićevoj firmi duguju tek 70 hiljada maraka. Uz to je otkriveno da je Čičić uz pomoć nekoliko oficira srednjeg ranga “naduvavao” fakture, pa je Ministarstvo protiv odgovornih podnijelo krivične prijave. Nakon toga je došlo do gašenja Ministarstva odbrane, zbog reforme oružanih snaga, a cijeli spor je prešao u nadležnost Ministarstva finansija.
Da je Čičić „naduvavao” fakture svjedoče i dokumenti finansijske policije. Cijeli posao dogovoren je na relaciji Čičić - RDRR bez prethodne ponude i bez javnog konkursa suprotno članu 12. tadašnjeg Zakona o robnim rezervama. Od 22.1.98. do 25.3.98. direkciji jeisporučeno suhomesnatih proizvoda u vrijednosti, (po fakturama), 2,2 miliona KM. Sva štetnost ovog poslovnog aranžmana otkrivena je kada su upoređene tadašnje fakturne cijene 26 isporučenih vrsta proizvoda „Galamesa” sa cijenama renomiranih proizvođača „Mitros” i „Čoka”... Za robu koju je „Galames”, odnosno „Zmijanjeplast” fakturisao RDRR u vrijednosti od 2.000.000 KM, bilo bi fakturisano 1, 4 miliona da je kupljena od navedenih renomiranih proizvođača. Znači, samo na ovom „poslu” Čičić je nezakonito zaradio šesto hiljada maraka. Sve ovo je konstatovala finansijska policija, (dokumenti u posjedu „Žurnala”).
Složena prevara
Vrlo je bitno do detalja pojasniti cijelu igru oko ovih tužbi, kako bi se spoznalo koliko je složena ova prevara. Nakon što je Čičić tužio Ministarstvo odbrane i Robne rezerve tražeći 4 miliona za nikada isporučene proizvode, kontratužbu je uložilo Ministarstvo finansija, zastupano po Pravobranilaštvu RS „radi naplate poreskog duga vrijednog 509.369 КМ оd „Zmijanjeplasta“-а.
Potom, „Zmijanjeplast“ ulaže protivtužbu na protivtužbu radi naplate štete i izgubljene dobiti која је, kako tvrde, nastala kao posljedica postupka prinudne naplate poreza i Čičić zahtjeva 44.000.000 КМ. Ponovnim dolaskom Dodika na vlast, 2006. godine, dolazi do naglog preokreta: Ministarstvo finansija povlači tužbu protiv Čičića, navodeći da to čine kako bi izdejstvovali da on povuče odštetni zahtjev od 44 miliona!
Išlo se direktno Čičiću u prilog, јеr on svoju tužbu ne povlači.
Uslijedila se vještačenja, a prema Čekinim tvrdnjama, i Vlada i Čičić imali su istog vještaka, što dodatno potvrđuje da je ovdje riječ o izuzetno sumnjivim poslovima. Taj isti vještak je prvo Čičiću izvještačio 30 miliona štete, a onda vladi preporučio da mu plati 11 miliona maraka, na šta je izvršna vlast pristala. (Dokumenti u posjedu „Žurnala“)
Poravnavanje poravnavanja
Posebno je interesantan način na koji su Dodik i Čičić zloupotrijebili sud, kako bi postigli sudsko poravnanje, a u prevari je učestvovao i republički pravobranilac Slobodan Radulj, koji je vladi proslijedio mišljenje da Čičiću treba isplatiti 11 miliona maraka.
Radulj je kasnije tvrdio da čak i ne zna ko je vještak koji je vještačio i vladi i Čičiću, iako ga je on lično angažovao! Suština sudskog poravnanja je da sud, u tom slučaju, nema potrebu da provjerava ono što su se strane u sporu dogovorile. Upravo ta činjenica je bila ključna, jer da je krenuo postupak po Čičićevoj tužbi, sud bi se veoma brzo uvjerio da je ona besmislena i zasnovana na lažima. Prije svega, on bi morao da dokaže da je imao validne, a ne falsifikovane ugovore, sa određenim firmama, koji su propali nakon što je Poreska uprava blokirala njegove račune.
Svi prethodni premijeri odbijali su Čičićeve zahtjeve “za poravnanjem”, svjesni da je riječ o prevari, ali je, po dolasku Dodika na vlast, Čičić uspio dobiti 15 miliona maraka.
“Kristal” banka
Nije ovo poravnanje prvi zajednički posao Dodika i Čičića. Njih dvojica su, za vrijeme prvog Dodikovog mandata, oštetili “Kristal” banku i budžet RS za 14 miliona maraka. To je suma bez kamata, a Čičić ovaj novac nikada nije vratio.
Vlada RS je odlukom 1998.godine prebacila iz budžeta 14.000.000 KM za finansiranje izvozno orijentisanih preduzeća preko “Kristal” banke.
Poseban tretman u “Kristal” banci imalo je preduzeće “Zmijanje plast” koje je iz ovih sredstava 23.07.98. dobilo kredit od 3.150.000 tadašnjih DM, (sa garancijom od 4 bjanko akceptna naloga), a 25.12.98.g. kredit od 7.550.000,00 DM na založno pravo, odnosno hipoteku na zemlju ukupne površine 14 dunuma u katastarskoj opštini Motike. Pored hipoteke, ovo preduzeće je dalo 14 bjanko akceptnih naloga kao garanciju na drugi kredit.
Ovaj transfer, kao i drugi poslovni aranžmani “Zmijanje plasta” bili su predmet interesovanja tadašnje Finansijske policije, koja je izvršila kontrolu poslovanja tokom 1999. godine. Zapisnikje na vidjelo iznio nezakonite radnje izvršene na relaciji “Kristal” banka - “Zmijanje plast” - “Republička direkcija robnih rezervi”- “Galames”, ali niko nije odgovarao pred zakonom, jer je izveštaj navodno nestao iz Finansijske policije.
Izvještaj o teškim prevarama
Izvještaj, koji smo ipak uspjeli pronaći, nepobitno dokazuje da je Čičić u svom vlasništvu, osim firme “Zmijanje plast”, imao i preduzeća “Drvoplast SM” Oštra Luka i “Drvoplast” Kraljevo, kao i firme “Galames” Beograd, “Drvoplast” Petrinja i “BIM Galames” Brčko, preko kojih je prao novac.
Mjesec dana po osnivanju, preduzeće “Zmijanje plast” imalo je na računu samo osnivački kapital od 1000 jugoslovenskih dinara, odnosno oko 150 maraka, što nije smetalo odgovornima u “Kristal” banci da odobre i isplate Čičiću 3.150.000 tadašnjih DM. Odgovorno lice za kredite u “Kristal” banci bio je Aleksandar Džombić, aktuelni premijer. Čičić je bio državljanin tadašnje Savezne Republike Jugoslavije, (živio u Kraljevu), pa je pare preuzeo u kešu i iznio iz BiH.
Drugi kredit od 7.550.000 KM odobrio je kreditni odbor “Kristal” banke “za investicije na 4 godine”. Kredit je ugovoren 25.12.1998., a “Zmijanje plast” je kao hipoteku ponudilo 14 dunuma ledine, čija cijena tada nije prelazila 15 hiljada maraka. Posjed nad ovim zemljištem Čičić je uknjižio 25.01.1999., mjesec dana nakon sklapanja ugovora u kojem je ta zemlja založena za kredit. To suštinski znači da je banka Čičiću dala 7,5 miliona “na lijepe oči”.
Postoji i treći kredit: preduzeće “Drvoplast SM” Oštra Luka dobilo je od “Kristal” banke 16.04.1998. godine kredit u iznosu od 3.780.000 DM. Desilo se to samo mjesec dana nakon osnivanja i registrovanja firme, čiji je osnivački kapital bio 150 maraka. Pare su isplaćene u tri gotovinske tranše, u aprilu i maju 1998.godine. Bilo je dovoljno da Čičić samo osnuje firmu i da mu “Kristal” banka odmah isplati u kešu milione maraka! Bitno je navesti da Čičić nikada ove kredite nije vratio “Kristal” banci. (Dokumenti u posjedu “Žurnala”).
Kada se saberu iznosi ova tri kredita koje je “Kristal” banka isplatila Čičiću, dođemo do cifre od 14.480.000 DM, koja se potpuno podudara sa sredstvima koja su odlukom Vlade 1998. godine “Kristal” banci prebačena iz budžeta “za finansiranje izvozno orijentisanih preduzeća”!
