понедељак, 01. јул 2019.

Radovan Višković i Milimir Govedarica u filmu “Helikopterski let od funkcije ka ‘keliji’”


piše: Slobodan Vasković

1.
Radovan Višković je prije par dana materijalizovao dio snova: Sletio je helikopterom u rodno selo; I to na seoski vašar, što je sasvim primjereno njegovom poimanju politike i načinu prezentacije.

2.
Ma koliko opisani akt djelovao đilkoški, ipak treba primijetiti pomak u Viškovićevo, poimanju pozicije premijera - poslije dugog niza mjeseci shvatio je da ta funkcija nosi privilegije, ali još mu nije niko rekao da postoje i obaveze koje mora da izvršava… 

3.
Zaboravili su da mu kažu da ima i obaveza iza kojih bi jedan od sledećih letova mogao da završi iza rešetaka.

Polako, ima još do kraja mandata….

4.
Za to vrijeme Radovan nastavlja naivno da manipuliše sa potraživanjima koja Republika Srpska ima u stečaju FG “Birač”. 

Višković je, kršeći zakon i modele javnog izbora strateškog partnera FG “Birač”, u februaru ove godine zaključio ugovor o prodaji državnih potraživanja sa fantomskom firmom “Batagon” iz Cuga

5.
Po ugovoru, “Batagon” je imao rok od 30 dana za uplatu više od 43 miliona KM u državni budžet, ali od isteka roka je prošlo više od 3 mjeseca, a para nema!!! 

Nema, jer je “Batagon” finansijska rupetina, kao i Viškovićev duh. 

6.
Znao je to Višković i na samom startu pokušaja prevare, okarakterisane kao posao decenije/vijeka/ere, naivno vjerujući da će od javnosti sakriti kako je “Batagon” samo most/ trojanski konj preko kog režimski tajkuni imaju namjeru da preuzmu FG “Birač”. 

7.
Zločinačka organizacija iz vrha Režima, koja stoji iza firme “Pavgord”, čiji je vlasnik Gordan Pavlović, a politički komesar Zoran Stevanović Gladni, shvatili su da preko te firme ne mogu olako preuzeti fabriku, uprkos koruptivnim odlukama zvorničke sudinice Jelene Todorović; Ona nastavlja da kriminalno djeluje uzdajući se u zaštitu Milana Tegeltije.

Stoga je koncept otimačine promijenjen i u igru je uveden dodatni prevarantski model - Šuplji Batagon, koji je trebalo da posluži za dupli udar. 

8.
Svjesni da bi direktno uvođenje javnosti poznatih tajkuna i kriminalaca u FG “Birač” dovelo od opšte javne osude, mogućih nemira, međunarodnih istraga, koje ne kontroliše Tegeltija, uveedena je švajcarska tašna-mašna firma na velika vrata: “Batagon” je predstavljen kao velikog investitor, iako je riječ tek o jednom velikom ništa. 

9.
Uprkos tome, pokušaj prevare teče: Iako “Batagon” nije uplatio pare, ugovori nisu raskinuti, pa taj Prazni Skup-Batagon trenutno pregovara sa nekoliko režimskih tajkuna i kriminalnih grupa, čija je namjera da da u Batagon upumpaju oko 48 miliona KM: Od tih para bi 43 miliona bilo uplaćeno u budžet, a razliku bi Batagon za sebe zadržao; Pranje para na ovaj način kao posledicu bi proizvelo preuzimanje FG “Birač”, a potom i “Alumine”. 

10.
“Alumina” trenutno vrijedi najmanje 300 miliona KM, tako da bi navedeno “plaćanje” (čitaj pranje para preko “Batagona”), bilo doslovno poklanjanje zvorničke fabrike. 



11.
Upkos ograničenjima koja sobom nosi mentalni sklop “Vreća Soli”, Višković je shvatio stvarne namjere treš scenarija “Batagon”, kao i pravobranilac RS Milimir Govedarica, koji je ubijeđen da je Lisac, iako je najobičniji režimski Pajac. 

12.
Da pojednostavim: Višković je, uz sasluženje i pojanje Govedarice, zaključio ugovor sa fantomskom firmom bez ikakvih referenci i bez para. Nakon što je istekao rok za plaćanje, umjesto da ugovor raskine, Višković i Pajac - pravobranilac prave nenormalna prolongiranja rokova, kao bi javnost zaboravila na njihov inicijalni marifetluk. 

Sada na scenu stupaju režimski tajkuni i kriminalne grupe koji treba da isplate “Batagon” za ulogu trojanskog konja, a stvarni vlasnici potraživanja od FG “Birač” (u visini od 43 miliona ostaju nepoznati). Bar privremeno. 

13.
U pravu koje Pajac Govedarica uopšte ne poznaje, ove radnje se zovu krivično djelo prevare ili zloupotrebe ovlašćenja. 

14.
Treba podvući da Govedarica nije običan Pajac - u cijeloj priči igra više igara: Iako je na funkciji pravobranioca, istovremeno vrši funkciju člana upravnog odbora "Alumine". Ovo je očigledno najkonkretniji sukob interesa u Republici Srpskoj i toliko je otvoren i očigledan da se može prstima opipati, toliko je vidljiv; To je teško krivično djelo. 

15.
Nije to jedina funkcija Pajaca - primarni zadatak mu je da iznese dokumentaciju koja je potrebna režimskim tajkunima i kriminalnim grupama za preuzimanje “Alumine”. Što on i čini. 

Kada se sve ovo ima na umu, postavlja se pitanje čiju to imovinu štiti državni pravobranilac? 

Zbog čega do sada nije raskinuo očigledno prevarne ugovore sa "Batagonom"? 

Zbog čega dopušta da Batagon trguje sa ugovorima koje nije isplatio?

Zašto nije dao ostavku na jednu od dvije nespojive funkcije?

Odgovori nisu uopšte teško, ako se uzmu u obzir “raniji radovi” Milimira Govedarice, koji su se sastojali u otimanju privatne i državne imovine, njenom nezakonitom prenošenju načlanove porodice; Posebno će pod lupom istražilaca biti njegovo postupanje u upravnom odboru "Alumine", gdje bi trebalo da čuva državnu imovinu, umjesto što čini sve da je raskrčmi.

16.
U međuvremenu, prava je tuča među režimskim tajkunima, kriminalnim grupama i prevarantima ko će ući u igru preuzimanja Birača preko šupljih ugovora koje ima “Batagon”. 

17.
Helikopter je spreman; Milan Tegeltija teško da može spasiti sebe, kamoli Viškovića i Milimira Pajaca; Međunarodne istrage traju i vrlo su efikasne; Višković i Pajac mogli bi lako sledeći put da odlete zajedno - iz Kukavičijeg gnijezda do “Isposničke” ćelije. “Batagon” je šifra koja otvara vrata te “kelije”! A kada se zatvore…

Nastaviće se…